به گزارش زنان بیدار ، گاهی یک جاده فقط یک جاده نیست؛ مسیری است برای رسیدن کودک به مدرسه، خانواده به خدمات، کشاورز به مزرعه و زن روستایی به فردایی که قرار نیست برای ساختنش، خانه و زادگاهش را ترک کند.
در کهریزه سردار، یکی از روستاهای بخش مرکزی بوکان، امروز بخشی از این مسیر هموارتر شده است؛ جایی که ۹ هزار مترمربع از معابر روستا زیر بار عملیات بهسازی، زیرسازی و آسفالت قرار گرفته و با اختصاص ۵۱ میلیارد ریال اعتبار، هفدهمین پروژه آسفالت روستایی شهرستان بوکان در سال ۱۴۰۵ به بهرهبرداری رسیده است.
این پروژه اما تنها یک طرح عمرانی نیست؛ روایتی است از اینکه توسعه، زمانی معنا پیدا میکند که به کوچههای روستا هم برسد؛ جایی که زندگی جریان دارد، خانوادهها ریشه دارند و آینده فرزندان در همان خانهها شکل میگیرد.
روستا؛ جایی برای ماندن، نه نقطهای برای ترک کردن
توسعه روستایی زمانی به ثمر مینشیند که مردم بتوانند میان «ماندن» و «رفتن»، انتخابی واقعی داشته باشند.
روستایی که از زیرساخت مناسب برخوردار باشد، ظرفیت بیشتری برای حفظ جمعیت، رونق فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی و فراهمکردن شرایط زندگی مطلوب خواهد داشت.
از همین منظر، تأکید فرماندار بوکان بر اینکه روستاهای شهرستان باید به کانون توسعه و تحقق مهاجرت معکوس تبدیل شوند، اهمیت ویژهای پیدا میکند؛ چرا که مهاجرت معکوس تنها با یک شعار محقق نمیشود، بلکه به مجموعهای از زیرساختها، خدمات، فرصتهای اقتصادی و کیفیت زندگی نیاز دارد.
و یکی از نخستین حلقههای این زنجیره، همین راههایی است که هر روز مردم روستا از آن عبور میکنند.
۹ هزار مترمربع؛ اندازه یک پروژه، فراتر از یک عدد
عملیات بهسازی و آسفالت معابر کهریزه سردار در مساحت ۹ هزار مترمربع اجرا شده و برای تأمین مصالح و اجرای آن از سهمیه قیر یارانهای استفاده شده است.
اعتبار اجرای این پروژه نیز ۵۱ میلیارد ریال بوده که از محل اعتبارات بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و دهیاری روستا تخصیص یافته و هزینه شده است.
اما پشت این اعداد، زندگی واقعی مردم قرار دارد؛ مردمی که کیفیت معابر برای آنان بخشی از کیفیت زندگی روزمره است.
راه مناسب، دسترسی آسانتر، رفتوآمد ایمنتر و ارتباط بهتر با مراکز خدماتی، همه بخشی از همان چیزی هستند که در ادبیات توسعه از آن با عنوان «ارتقای کیفیت زندگی» یاد میشود.
سهم زنان و خانوادهها از توسعه روستایی
وقتی از توسعه روستا سخن میگوییم، نباید سهم خانواده و بهویژه زنان در این معادله نادیده گرفته شود.
زندگی روزمره در روستا با مسیرهای دسترسی، خدمات عمومی و امکانات زیربنایی گره خورده است. هرچه این زیرساختها مناسبتر باشند، بخشی از دشواریهای رفتوآمد و دسترسی خانوادهها به خدمات نیز کاهش مییابد.
از مدرسه و مراکز درمانی گرفته تا بازار و محل فعالیتهای اقتصادی، زیرساخت مناسب میتواند بخشی از موانعی را که در زندگی روزمره خانوادههای روستایی وجود دارد، کاهش دهد.
بنابراین آسفالت یک معبر را میتوان تنها در سطح عملیات عمرانی ندید؛ این اقدام، در صورت قرار گرفتن در یک برنامه جامع توسعه روستایی، میتواند بخشی از فرآیند گستردهتر توانمندسازی خانواده، حفظ جمعیت و ارتقای کیفیت زندگی باشد.
هفدهمین گام؛ اما مسیر همچنان ادامه دارد
کهریزه سردار، هفدهمین پروژه آسفالت روستایی شهرستان بوکان در سال ۱۴۰۵ است؛ پروژهای که در چارچوب برنامههای توسعه زیرساختهای روستایی به مرحله بهرهبرداری رسیده است.
در جریان بازدید از این طرح، بخشدار مرکزی، رئیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، امام جماعت، اعضای شورای اسلامی و دهیار روستا حضور داشتند و روند اجرای پروژه و کیفیت عملیات عمرانی را مورد بررسی قرار دادند.
همزمان بر ضرورت استمرار نظارت فنی بر پروژههای مشابه نیز تأکید شد؛ موضوعی که اهمیت آن در تضمین کیفیت و ماندگاری طرحهای عمرانی کاملاً روشن است.
پشت این آسفالت، یک زنجیره همکاری قرار دارد
بر اساس گزارش ارائهشده، اجرای پروژه کهریزه سردار با پیگیریهای فرماندار بوکان، حمایت نماینده مردم بوکان در مجلس شورای اسلامی در مسیر جذب منابع و مساعدت مدیرکل بنیاد مسکن انقلاب اسلامی آذربایجان غربی به نتیجه رسیده است.
در کنار این مجموعه، بنیاد مسکن و دهیاری روستا نیز در تأمین و هزینهکرد اعتبارات این طرح نقش داشتهاند.
همین زنجیره همکاری میان مدیریت شهرستان، دستگاههای اجرایی، نماینده مردم، بنیاد مسکن و مدیریت محلی روستا نشان میدهد که اجرای پروژههای زیرساختی، بیش از هر چیز نیازمند هماهنگی و پیگیری مستمر است.
مهاجرت معکوس از جاده توسعه عبور میکند
اگر قرار است روستاها به مقصدی برای زندگی، تولید و سرمایهگذاری تبدیل شوند، باید زیرساختهای آنان نیز متناسب با این هدف توسعه پیدا کند.
مهاجرت معکوس زمانی میتواند شکل واقعی به خود بگیرد که فرد یا خانوادهای که زمانی روستا را ترک کرده، هنگام بازگشت با این پرسش مواجه نباشد که:
«آیا اینجا میتوانم زندگی مناسبی برای خود و فرزندانم بسازم؟»
پاسخ به این پرسش، تنها در آسفالت یک خیابان یا اجرای یک پروژه خلاصه نمیشود؛ اما همین پروژهها میتوانند یکی از پایههای پاسخ مثبت به آن باشند.
راه مناسب، خدمات مناسب، اشتغال، آموزش، بهداشت، ارتباطات و امکانات رفاهی، حلقههای زنجیرهای هستند که در نهایت میتوانند تصویر روستا را از «مبدأ مهاجرت» به «مقصد زندگی» تغییر دهند.
کهریزه سردار؛ یک قدم برای آینده
امروز در کهریزه سردار، ۹ هزار مترمربع از معابر روستا بهسازی و آسفالت شده است.
اما آنچه اهمیت بیشتری دارد، مسیری است که پس از این پروژه باید ادامه پیدا کند؛ مسیری برای تکمیل زیرساختها، تقویت خدمات، حمایت از تولید و اشتغال روستایی و فراهمکردن شرایطی که خانوادهها بتوانند با اطمینان بیشتری آینده خود را در زادگاهشان تصور کنند.
روستا زمانی زنده میماند که زندگی در آن جریان داشته باشد؛
کودک در آن آینده ببیند؛
جوان در آن فرصت پیدا کند؛
خانواده در آن احساس امنیت و ثبات کند؛
و زن روستایی بتواند سهم خود را در ساختن اقتصاد و آینده جامعه، در همان جایی که ریشه دارد، ایفا کند.
کهریزه سردار امروز صاحب معابر آسفالته بیشتری شده است؛ اما داستان توسعه آن، تازه یکی از فصلهای خود را پشت سر گذاشته است.
روایت «زنان بیدار» از یک پروژه عمرانی
برای زنان بیدار، توسعه فقط ساختن دیوار و جاده نیست؛ توسعه یعنی ساختن شرایطی که انسان بتواند در سرزمین خود، با کرامت، امنیت و امید زندگی کند.
کهریزه سردار امروز یک پروژه را به پایان رسانده است؛
اما برای مردمش، این میتواند آغاز راهی تازه باشد؛
راهی که مقصد آن فقط روستا نیست؛ آینده است.
«زنان بیدار؛ روایتگر زندگی، صدای امید، همراهِ فردای روشن»
ارسال نظر